„Wszystko mogę w Tym, Który mnie umacnia!”

            Przez ponad półtorej godziny gimnazjaliści chłonęli słowa wypowiadane i śpiewane przez naszych Gości. Piotrek i Jacek dzielili się swoim doświadczeniem, przeżyciami… To, co mówili wydawało się takie oczywiste, takie nasze… Mówili, że przybyli dzielić się doświadczeniem miłości, bo każdy człowiek nosi wpisane głęboko w serce pragnienie miłości i szczęścia. Człowiek, który nie doświadcza tego uczucia, który nie doświadcza stanu szczęścia, próbuje zaspokajać istniejącą pustkę substytutami miłości, „toksycznymi szczęścia suplementami”, a one prowadzą do degradacji. „Ludzie zagłuszają w sobie to pragnienie, bo boją się samotności i prawdy. Zaczynają więc żyć w kłamstwie, zakładają maski, gdyż chcą się dopasować do otoczenia, bo boją się wyśmiania, samotności. Życie w masce powoduje zniewolenie.” Zdjęcie maski prowadzi do wolności: „Ku wolności! Wyswobodził nas Chrystus! Ku wolności! Duszy, ciała i umysłu! Ku wolności! Z diabelskiego ucisku!”

            Piotrek opowiedział o swoim życiu, o trudnościach, błędach, pustce w sercu, braku zaufania, poszukiwaniu drogi, znalezieniu prawdziwych przyjaciół, odnalezieniu Chrystusa… Jako symboliczny obraz Jego życia, przedstawiono scenkę uzdrowienia paralityka (Mk 2,1 – 12), oczywiście  z udziałem uczniów. Okazuje się, że można opowiedzieć o tym wydarzeniu z humorem, który absolutnie nie odbiera godności tekstowi – jako narrator dokonał tego Jacek. Przesłanie jest bardzo wymowne: może ty też jesteś „sparaliżowany” sytuacją życiową, swoimi nałogami, wadami… Chrystus ciebie też chce uzdrowić, chce ci powiedzieć: „odpuszczają ci się twoje grzechy”, chce dokonywać w twoim życiu cudów… „Wyrwani z niewoli” śpiewająco zaprosili wszystkich: „Chodź z nami! Bowiem w twoim życiu także mogą wydarzyć się cuda! (…) Chodź z nami! Z życiem swoim coś zrób!” (swoje przeżycia Piotrek opisał w książce pod tytułem: „Wyrwani z niewoli” – warto przeczytać!) A żeby trwać na dobrej drodze mamy broń w postaci modlitwy, sakramentów…

            Jacek i Piotrek uświadamiali młodzieży niebezpieczeństwo wynikające z promowania w mediach określonego wzoru piękna. „Piękno jest darem Boga, jest w nas, w każdym z nas i mamy odkrywać je przez pryzmat Chrystusa.” „Chcę ci powiedzieć, że jesteś piękną osobą!” – usłyszeli od siebie nawzajem uczestnicy koncertu (być może niektórzy pierwszy raz w życiu…).

            „Możliwa jest radość bez alkoholu, bez używek – my tego doświadczamy!” – mówili nasi Goście. „Przygotowuję się z moją narzeczoną do sakramentu małżeństwa i postanowiliśmy trwać w czystości przedmałżeńskiej. Naprawdę warto, bo zwraca się uwagę nie tylko na fizyczność, ale na inne piękno, wewnętrzne...” – powiedział Piotrek. Bardzo cenne świadectwo dla współczesnej młodzieży.

Na zakończenie spotkania Jacek i Piotrek zaśpiewali „Iskierkę” – piosenkę protest przeciwko aborcji, ale też ogólnie pokazującą jak cennym darem Pana Boga jest życie: „W każdym życiu zobacz miłości iskierkę! Dziś uwielbiaj Boga w życia pięknie!”

A jak odebrała koncert młodzież w nim uczestnicząca? „Ci dwaj mężczyźni przypomnieli mi, że największym Przyjacielem jest Bóg. Po ich wysłuchaniu mam pragnienie pójścia do kościoła. (…) Zmotywowali mnie, aby spróbować się zmienić, wierzyć…” „Byłam mile zaskoczona… Rozmawiali z nami, nie namawiali, chcieli pokazać nam, aby nie popełniać ich błędów. (…) Bardzo się cieszę, że mogłam ich spotkać” „Uczestnictwo w koncercie było niezapomnianym przeżyciem. (…) Dostaliśmy cenną naukę o życiu i miłości, o trwaniu w wierze i szczęściu. To było piękne…” „”Koncert był wspaniały! Bardzo pozytywni ludzie z wielkim pokładem miłości do Jezusa. Dziękuję Bogu, że postawił Ich w tym czasie na mojej drodze…” „Dzięki Nim zrozumiałam, że Jezus wyciągnie nas nawet z najgorszego bagna, bo nas kocha. Wystarczy Mu się powierzyć…” „Chwile spędzone w gronie znajomych ze szkoły oraz tych dwóch fantastycznych ludzi, były najlepszymi w moim życiu. Zrozumiałam kilka ważnych kwestii dotyczących życia…” „Uczestniczenie w tym koncercie było cennym doświadczeniem (…) Są żywym świadectwem na to, że Bóg kocha każdego z nas i, jeśli tylko chcemy, pomoże nam naprawić życiowe błędy…”

Dziękujemy Pani Agnieszce Zduńczyk, Dyrektor Publicznego Gimnazjum im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Miastkowie, Księdzu Kanonikowi Czesławowi Dygan, Proboszczowi parafii Miastkowo oraz Urzędowi Gminy Miastkowo za umożliwienie wzięcia udziału w tym koncercie.

Dziękujemy Piotrze i Jacku za dar Waszego świadectwa! I mówimy do zobaczenia!

Anna Albera